Algemeen, Levensstijl, vermoeidheid, zelfzorg

Verwachtingen met fibromyalgie

DSC_0687

Vandaag 3 februari 2018 heb ik de kracht gevonden om terug te schrijven. Geloofde ik nog in mijn blog? Een vraag die ik mij keer op keer stelde. Af en toe ben ik naar mijn statistieken gaan kijken en wat me toch opviel was dat er steeds nog mensen waren die mijn blog bezochten, soms zelfs meer dan anders. In mijn voorlaatste artikel dat je hier nog kan terug lezen: Waar begin ik aan? Verhuizen als alleenstaande mama en o ja fibromyalgie gaat mee. 

Als ik eerlijk ben, heeft die verhuis mijn lichaam geen deugd gedaan, zelfs doorheen het afgelopen jaar heb ik zware maanden beleefd. Mijn energiepeil kon je vergelijken met een batterij van de witte producten, zeer snel plat. Ik had echt niet verwacht dat al de schilderwerken en de verhuis zelf zo’n lange impact zouden hebben op mijn lichaam. Daarbij heeft mijn gezinnetje ook de nodige teleurstellingen meegemaakt (waar ik niet verder kan over schrijven) en als gevolg ben ik terug blijven stilstaan vanaf eind december. De afgelopen maand was echt weer overleven, iedere dag een strijd. Ik heb alles even on hold gezet, doktersbezoeken, afspraken en mijn vrijwilligerswerk.

Doorgaan met het lezen van “Verwachtingen met fibromyalgie”

Advertenties
Levensstijl

Niet genezen, maar zo aangenaam mogelijk leven met fibromyalgie

Doorheen de jaren mag ik zeggen dat ik toch wel veel geleerd heb over leven met fibromyalgie.Weet ik alles en heb ik een oplossing voor al mijn klachten? Neen, dit zeker niet. Toch kan ik zeggen dat ik nu mijn eigen manager ben geworden in hoe ik probeer te leven met fibromyalgie. In personal heb ik  al geschreven hoe fibromyalgie in mijn leven is gekomen. Zelf manager zijn betekent eigenlijk dat je zelf verantwoordelijk bent voor je leven. Is dit niet een uitdaging om zelf te bepalen hoe je dag eruit ziet?

Sometimes

Doorgaan met het lezen van “Niet genezen, maar zo aangenaam mogelijk leven met fibromyalgie”