Fibromyalgie en zelfzorg

image-2017-01-08-2

In mijn laatste artikel van 13 oktober 2016 (veel te lang geleden) had ik jullie geschreven over mijn verhuis. Voordat ik jullie over mijn Disney reis en mijn verhuis vertel, zou ik eerst over het onderwerp fibromyalgie en zelfzorg iets willen schrijven.

Een tweetal maanden geleden heb ik via mail, de vraag gekregen van Marianne of ik iets voor haar wou doen. Marianne heeft zelf fibromyalgie en ik veronderstel dat wij allen problemen hebben om ons bed op te maken. Zij heeft een oplossing gevonden, door een dekbedovertrek met rits te maken. Haar vraag was of ik een dekbedovertrek  met rits wou proberen en mijn ervaring hierover wou delen met jullie.

Nu jullie weten dat ik niet zomaar schrijf om mijn blog vol artikels te krijgen. Ik schrijf vanuit mijn ervaringen en ik dacht bij mijzelf “hier ben ik wel benieuwd naar”. Dus heeft zij mij een dekbedovertrek met rits toegestuurd. Nu was dit juist tijdens mijn grote verhuis, vandaar deze vertraging.

Nadat mijn bed in elkaar stond en ik had uitgepakt, heb ik het overtrek dan eindelijk kunnen gebruiken. Zoals jullie toch ook wel weten dat nu net de bedden van nieuwe lakens of overtrekken voorzien, niet zo eenvoudig is om dit alleen te doen. Maar nu kon ik iets nieuws uittesten, laat ik dat nu net zo graag doen, nieuwe dingen testen. 🙂

Ik heb dit dus alleen gedaan. Wat een leuke ervaring, gewoon de rits opendoen van het overtrek, je legt hem open en je dekbed erin. Dan gewoon de rits toedoen en ik was klaar.
Geen problemen om de hoek van je dekbed ergens in je overtrek te zoeken, het past er gewoon netjes in. Jullie mogen het weten, de overtrek met rits is terug gewassen en ligt er terug op. Dit is nu iets waar ik één van mijn dochters niet om hulp moet vragen.

image-2017-01-08-1

Bij fibromyalgie is het belangrijk dat we aan zelfzorg doen, wel deze overtrek met rits is een deel van mijn zelfzorg. Net zoals jullie op de foto’s kunnen zien, heb ik een elektrisch verstelbaar bed. Dit kan hoger aan het hoofeinde en ook aan de voeten. Als ik echt veel pijn heb dan vind je me wel eens terug in mijn bed. Dit is ook zelfzorg. Oké, de prijs van dit bed is meer dan een gewoon bed, net zoals het overtrek wel iets meer zal zijn dan standaard. Soms moet ik ook keuzes maken in wat ik aan comfort voor mijzelf kan verbeteren.

image-2017-01-08-1

image-2017-01-08-3

Ik ben heel tevreden over het uittesten van deze overtrek met rits. Waarvoor mijn dank aan Marianne om dit te kunnen proberen.Je kan een kijkje nemen op de webshop van Marianne, hier vindt je alle dekbedovertrekken terug met rits.

Advertenties

Waar begin ik aan? Verhuizen als alleenstaande mama en o ja fibromyalgie gaat mee.

image-2016-10-13

Als jullie mijn laatste artikels gelezen hebben  dan verklaren jullie mij nu misschien voor gek. Ik zal het laten weten als ik het voor mijzelf ontdek of het ook zo is.
Samen met mijn dochters is onze verhuis, van een appartement naar een huis met veranda en tuin, geen verlangen meer, maar werkelijkheid geworden. Sinds mijn crash, nu al meer dan 8 jaar geleden hebben we hier toch wel graag gewoond. Maar de laatste jaren was mijn droom om terug een tuin te hebben echt wel vaak aanwezig. Natuurlijk waren mijn angsten om hier nog maar aan te denken en alles te plannen ook veelvuldig aanwezig. Jaar na jaar heb ik mijn droom weer opgeborgen. Ik heb een zwaar jaar achter de rug, opstoten van alle klachten die je maar kan hebben als je fibromyalgie hebt, die hoef ik jullie niet meer uit te leggen he.Toch heb ik een mooie zomer gehad veel uitstappen gedaan, kunnen genieten van het leven ondanks de constante klachten. Yep en dan was mijn droom er weer om te kunnen blijven genieten van de rust en de vrijheid in de natuur, het buiten zijn. Ik die altijd tegen mijn kinderen zei “dat ze hun dromen moeten waarmaken en erin geloven”. Toen ben ik tot de vaststelling gekomen dat ik het wel voor mijzelf niet deed en dan kwam mijn besluit: we gaan verhuizen! Alles is gegaan zoals in mijn droom, een huis met veranda en tuin en plaats en ruimte voor onze fietsen en al mijn spullen te kunnen meenemen. Het is een rustige buurt waar de straten allemaal doodlopend zijn, dus wat wil je meer. Vlakbij prachtige omgeving om te fietsen, natuurgebied en zoveel meer.

Heb ik nu nog steeds angsten? Natuurlijk wel, want mijn klachten zijn nog steeds aanwezig, maar ik heb deze keer een overwinning behaald op mijn angsten.
Zal ik het mijzelf beklagen? De komende 2 maanden zeker wel, want als alleenstaande mama kan je wel denken wat er te wachten staat. Mijn dochters hebben nu wel de leeftijd om veel te helpen, maar ik heb nu al veel voorbereidingen moeten doen en dat voel ik wel. Maar als ik dan uiteindelijk in mijn veranda of tuin kan genieten van een boek, of de zonnestralen op mijn pijnlijk lichaam dan zal ik vooral dankbaar zijn. Ik geloof er nog steeds in dat ook mensen een chronische aandoening , dromen kunnen verwezenlijken.

Ik wil jullie mijn tips meegeven die ik voor mijzelf nu zo goed mogelijk ga proberen na te leven. Ik ben realistisch en jullie weten, dat voor zo’n plannen mijn lichaam een prijs zal betalen, maar dat is fibro. Toch met een goede planning en deze tips hoop ik de prijs zo klein mogelijk te houden:)

  • November en december geen vrijwilligerswerk gepland
  • Nu al veel denkwerk en papierwerk gedaan, zoals plannen verhuisfirma met voldoende mankracht, agenda opgemaakt, nieuwe aansluitingen enz.
  • Hulp gevraagd voor zaken die ik niet kan (nieuw voor mij, hulp vragen)
  • Momenten van rust inbouwen en daar bedoel ik mee, gaan liggen  en volledig mijn geest en lichaam tot rust laten komen
  • Momenten van ontspanning, voor mij series op Netflix kijken, lezen(hoe moeilijk het ook is en ik veel vergeet) en ja koken
  • Mijn grenzen goed bewaken en al wat ik geleerd heb in de voorbije jaren nu echt wel toe passen
  • Geloven in mijzelf en wat ik nog wel kan
  • Als laatste, maar zeker niet de minste tip: dankbaar zijn!

Het is een uitdaging, zeker weten. Maar ik geloof erin dat we ondanks onze beperkingen mogen blijven dromen. Als jullie nog tips hebben laat ze maar komen. Maar eerst ga ik volgende week nog 3 dagen genieten in Disneyland samen met mijn dochters, dat was één van mijn tips, dus die heb ik al goed volbracht. Hierover zal ik zeker schrijven en natuurlijk zullen er foto’s bij zijn voor mijn herinneringen.

 

Fibromyalgie en uitstellen van plannen

pexels-photo-medium3

Het lijkt alsof de tijd is blijven stilstaan, of toch niet? Sinds maart heb ik niets geschreven en ik had zo veel plannen om dit wel te doen. Ik had jullie ook beloofd om te starten met mijn interviews, ook deze zijn nog steeds gebleven bij plannen. Hiervoor alvast mijn excuses dat het weer wordt uitgesteld tot ik er echt wel klaar voor ben.
Om even terug te komen op mijn titel van dit artikel, klinkt dit jullie niet bekend in de oren? Misschien is dit wel niet enkel een eigenschap van mensen met fibro, maar van de meeste mensen.Toch weet ik voor mijzelf dat ook deze keer fibro er alles mee te maken heeft. Het is niet fijn om dit te zeggen, maar de inspiratie om te schrijven was toch weer even (5maanden:() verdwenen. Toch dit is de realiteit met fibro. Mijn leven was plotseling weer zo hectisch en druk geworden dat ik amper nog tijd had om die dingen te doen die ik nu net zo graag doe: schrijven, lezen en af en toe gewoon niets doen. Mijn oudste dochter die terug naar huis kwam na 5 maanden Australië en mijn jongste volop aan het werken aan haar eindwerk en stages. Dit bracht natuurlijk de nodige stress mee en yep, mijn planningen werden aan de kant gezet. Stress en fibro gaan nu eenmaal niet samen, naar mijn mening. Mijn lichaam heeft dus weer gekozen om zware opstoten van pijn te geven, waardoor mijn hoofd er niet naar stond om ook maar iets neer te schrijven.

Wat ik wel heb kunnen plannen, is onze jaarlijks trip met de tent. Dit was nodig, kamperen geeft mij nog altijd rust, zeker als je in het midden van Het zwarte woud kan slapen. Ik ben er best wel trots op dat het ons nog lukt om alle voorbereidingen die kamperen met zich meebrengt kan waar maken. Ik doe dit steeds met mijn jongste dochter en zij helpt me fantastisch. Dit wil ik jullie toch meegeven dat je steeds moet afwegen om het wel of niet plannen van een vakantie te overwegen, zelfs met fibro. Ik hoor vaak van mensen die fibro hebben dat op reis gaan er voor hen niet meer in zit. Ik kan alleen maar mijn ervaring meegeven en het is niet altijd eenvoudig, maar hier komt goed plannen wel van pas. Ik heb er weer van genoten en zelfs nadien bij het bekijken van de foto’s heb je nog steeds de herinneringen.

 

Grenzen verleggen, welke gevolgen heeft dit als je fibromyalgie hebt

image-2015-10-11 (2)Zoals beloofd ben ik terug, na minstens 3 maanden niet meer aan mijn blog te hebben gewerkt. Op familiaal vlak weer slecht nieuws gekregen en ik denk dat dit nieuws en onrechtstreeks andere stressvolle situaties het gevolg waren van mijn afwezigheid.
De titel van dit artikel heeft rechtstreeks te maken met mijn afwezigheid.

Hoe vaak horen we het niet? Baken je grenzen af, trek je grenzen…
Nu ik heb dus de laatste maanden mijn grenzen behoorlijk verlegd, op alle vlakken.
Ik die al zoveel jaren therapie heb gevolgd en dacht het wel te weten, geloof me de valkuil staat vlak naast je deur. Had ik dan niets geleerd op al die gespreksmomenten?

De laatste weken heb ik hier eens goed over nagedacht en denk weer wat bijgeleerd te hebben. Het is zo dat er in ieder van ons leven momenten en situaties zijn waarin je keuzes moet maken, die al of niet de juiste zijn. Er zijn in de zomermaanden situaties geweest waarin ik moest beslissingen maken , ik zou ze graag kort aan jullie willen uitleggen. Ik vind het belangrijk dat anderen kunnen lezen wat we nog wel kunnen en daar ook aandacht aan besteden.

Ik heb dus de keuze gemaakt om een ziek familielid te begeleiden van en naar verschillende ziekenhuizen. We hebben echt dagen in de wachtkamer gezeten en veel gepraat over zijn ziekte. Gaandeweg zijn alle resultaten duidelijk en staan we nu nog niets verder, erger nog, er kan niets meer worden gedaan. Het was vooral veel kilometers doen, wachten en nog eens wachten, maar vooral de rollercoaster in mijn hoofd die niet te stoppen was. Emotioneel ben ik daar zeer betrokken bij geweest en aanvaard ik nu de situatie, stap voor stap.

Mijn andere keuze was de vakantieperiode. Ondanks ik niet meer werk heb ik toch nog een vakantiegevoel als de zomer voor de deur staat. Eerst een citytrip met mijn oudste dochter naar Boedapest. Zij heeft talent om deze uitstappen te plannen en geloof me er stond veel op de planning. We hebben ieder moment van deze reis genoten, wat wil je met een dochter-moeder reis. We verbleven in een prachtig hotel met Welness inbegrepen. Gelukkig zijn we voor onze dag startte naar het zwembad, jacuzzi en ikzelf naar de sauna gegaan. Ontbijten bij Starbucks, onze favoriete plaats op deze planeet voor een lekkere koffie en ontbijt. Onze dag kon beginnen en we hebben prachtige plaatsen bezocht, maar ook veel kilometers gedaan. Dit heb ik 4 dagen lang volgehouden, de dag van aankomst om 5 u op en de dag van vertrek rond 22 u terug thuis. Ik hoef jullie niet te vertellen wat er de dagen nadien veranderde in mijn lichaam. Tijdens de reis nam ik alle dagen pijnmedicatie, want toen we vertrokken had ik al zoveel pijn. Na deze reis ben ik met deze medicatie weer gestopt en dit lukte ook.

Na deze reis enkele weken van rustig aan, alhoewel ik wel mijn vrijwilligerswerk nog had. Maar ik voelde me toch redelijk, de pijn was terug beter en mijn energiepeil was ook aanvaardbaar.

De tweede reis met mijn jongste dochter moest nog gepland worden. Zij heeft hard gewerkt in haar tweede jaar van haar Bachelor voedings- en dieetkunde en geslaagd over de hele lijn. Dan heeft ze een maand gewerkt, dus ik heb onze reis voorbereid. Met haar ga ik nog steeds kamperen en ja hoor dat lukt nog steeds. Dit jaar stond er een lange reis gepland. Ik heb haar ooit beloofd om naar Europark(Rust, Duitsland)  te gaan. Eén probleem dit is ongeveer 5 uur rijden van bij ons thuis. Dus een kampeerplaats gezocht in de buurt van Rust en het is Ettenheim geworden. Dat zou 6 u rijden zijn. We hebben de eerste dag een tussenstop in Metz gemaakt, kamer geboekt en de stad bezocht. De tweede dag naar de camping, het weer was prachtig dus rustig de tent gezet en alles uitgepakt. Daar zijn we 8 dagen gebleven en weer veel gepland, al moet ik zeggen dat ik nu momenten van rust inplande, dit was nodig. Op korte afstand waren er veel plaatsen te bezichtigen , enkel 1 dag langere rit gedaan en naar Bazel geweest, maar zeker de moeite waard. We hebben dan weer alles ingepakt en doorgereden naar Reims waar we overnacht hebben in een Apart-City hotel en dan ook weer die prachtige stad bezocht. Na 10 dagen terug thuis en was ik blij terug in mijn comfy-bed te kunnen liggen.

De maand september was rustig begonnen en ik dacht echt het rustig aan te kunnen doen, maar het is weer wat anders gelopen dan ik had verwacht. Operatie van de oudste haar wijsheidstanden zijn verwijderd maar met de nodige complicaties nadien. Ook was de realiteit er weer terug, mijn ziek familielid achteruit zien gaan. Emotioneel voelde ik weer die rollelcoaster in mijn hoofd. Fysiek, weer helse pijnen, nieuwe complicaties pezen die ontsteken. Terug pijnmedicatie om toch te kunnen blijven functioneren, want ik wou er zijn voor hen. Ik heb mijn dochters verteld dat ik voelde dat mijn draagkracht op een heel laag niveau stond en ik het gevoel had dat een crash van mijn lichaam dichtbij kwam. Ik heb dit alles tegen mijn dokter kunnen vertellen en neem nu medicatie om me wat af te remmen, hij weet dat ik dit even nodig heb.

Wat is nu de grote les die ik hieruit heb geleerd? Duidelijk zeker, geen grenzen gemaakt. Had ik de keuze? Jazeker, maar voor mijzelf is dit het moeilijkste in mijn leven. Vooral als er situaties zijn die ongevraagd op je pad komen. Ik had de vakanties anders kunnen plaan. Eerlijk, ik heb ervan zo kunnen genieten ondanks mijn pijn. Maar mijn mentale kracht had de overhand op mijn verstand, als ik het zo mag uitdrukken. Voor mijn kind en familie zorgen in deze tijden van nood kan ik niet veranderen daarvoor ken ik mijzelf te goed. Ok, ik heb meer medicatie genomen de laatste maanden, maar momenteel neem ik niets meer van pijnmedicatie enkel wat steun voor mijn rollelcoaster in mijn hoofd.

Zoals ik al eerder heb geschreven we zijn manager van ons eigen leven. Wel moeten we zorg dragen voor onszelf. Ik heb deze keuzes gemaakt en heb daar een prijs voor betaald. Mijn herinneringen van de reizen en de vele foto’s die geven mij kracht. Stap per stap komt mijn draagkracht terug en besef ik maar al te goed dat fibromyalgie een deel van mijn leven is geworden. Ik hou rekening met mijn grenzen, soms is de situatie nu eenmaal zo dat ik hier af en toe eens van afwijk. Ik besef dat dit gevolgen heeft. Voor mijzelf leg ik deze ervaringen in de weegschaal en als het positieve overblijft dan denk ik dat voor mij mijn grens even mocht open gezet worden.

Dreamgirls in Antwerp

Spannend, een avondje uit met mijn jongste dochter. Vorig jaar heb ik van haar tickets gekregen voor de musical Dreamgirls te Antwerpen. Vrijdagavond was het zover, eerst nog iets gaan eten in Antwerpen, niet ver van de stadsschouwburg, waar de musical plaats vond. Onze keuze was gevallen op The Bistro, een toffe plaats waar ze ook vegetarisch op de kaart hadden staan. Dit had ik nog niet verteld, maar mijn dochter eet enkel vegetarisch, ikzelf meestal ook, dus hier konden we nog snel iets eten. Het eten was super lekker en heb nog nooit zo’n lekker vegetarisch slaatje gegeten, als het slaatje dat ik daar verorberd had. Ik heb geprobeerd om de variatie aan verschillende groenten te tellen en ik kon er minstens 15 opnoemen.

Dan zijn we in de bijtende kou snel naar de stadsschouwburg gegaan, amper 5 minuten wandelen. Ik was echt benieuwd, want ik had de film The Dreamgirls al gezien, een musical is nog heel wat anders. Als je me vraagt hoe ik de show zou beschrijven in één woord: “geweldig”. Onze vlaamse Sandrine, zangeres bekend uit de tweede editie van Idool, speelt hier de hoofdrol ‘Deena Jones’ in België. De show heeft veel succes in Nederland en het grootste deel van de cast zijn dus ook Nederlanders. Een aanrader voor wie van de jaren zestig muziek houdt.

Fibromyalgie hoeft niet enkel pijn, vermoeidheid en alle klachten die erbij komen, te zijn. Mijn ervaring is dat een moment zoals deze musical mij de kracht geeft om de mooie dingen van het leven nog te kunnen zien. Voor iedereen zijn zo’n momenten anders. De adrenaline die je voelt tijdens het beleven van de show, die doet mijn fibromyalgie dan even vergeten. Natuurlijk betaal ik nu wel de prijs van de lange autorit, het stilzitten in een ongemakkelijke zetel en laat gaan slapen. Maar, eerlijk? Dat heb ik er voor over. Ik heb een rustweekend gepland en ik heb nu extra aandacht om mijn lichaam goed te verzorgen. Bedankt lieve Sara.

Hoe vullen jullie je vrije tijd in. Wat is jullie mening over “bewust een keer over je grenzen gaan”?

Online winkel Cosmox heeft een leuke wintersale!

Boeken kopen & lezen, dit is zoals een verslaving voor mij. Als deze boeken dan ook in promotie staan dan is het een klein feestje. Wie houdt er nu niet van kortingen.. Ik dacht het al! Het leukste vind ik dan nog dat ik ze in mijn overvolle boekenrekken kan leggen en natuurlijk kan ik ze niet allemaal op het zelfde moment lezen. Maar op regenachtige, koude en winderige dagen kies ik een boek uit mijn boekenrek en voel ik me als een kind dat snoep krijgt.

Mijn favoriete online winkel is Cosmox. Als je op werkdagen voor 19:30 uur besteld, dan is je bestelling de volgende werkdag al in huis. Alsof dit je nog niet heeft overtuigd om bij Cosmox te bestellen, er zijn geen verzendingskosten! 

Momenteel is het daar “wintersale”, uit een groot aanbod kan je 3 boeken kiezen en dat voor maar €10. Een koopje denk ik dan!

Ik heb al een eerste “wintersale” bestelling gedaan en heb onderstaande boeken uitgekozen!

boeken

  • Niets Dan Tranen“: aangrijpende verhalen over het ultieme afscheid.
  • Voor Altijd Vandaag“: op een dag verliest een muziekproducent zijn geheugen, enkel zijn vrouw herkent hij nog. Een liefdesverhaal dat waargebeurd is.
  • De Andere Zoon“: een tiener met het syndroom van Asperger die geobsedeerd is door forensisch onderzoek. Hij is bij elke misdaad aanwezig op de plaats van het misdrijf. Dan wordt hij uiteindelijk beschuldigd van moord.

Zo! Kende jij Cosmox al? Wat zijn jouw favoriete online webwinkels die ik zeker eens moet bezoeken?