Levenskwaliteit en fibromyalgie, ben jij tevreden met je leven?

Levenskwaliteit, een recht voor iedereen zou ik zeggen. Ik ben er mij wel van bewust dat in onze maatschappij dit jammer genoeg niet voor iedereen van toepassing is.  Ik besef dan ook dat ik met mijn blog de wereld niet kan verbeteren, maar ik probeer wel mensen met fibromyalgie te bereiken dat is al een begin, nietwaar?

  • Het is een subjectieve ervaring, dus wat ik levenskwaliteit vind voor mij, hoeft niet voor jou zo te zijn. Er zijn een aantal factoren die bepalend zijn om te kunnen spreken van levenskwaliteit.
  • Je familie, je vrienden, je sociaal leven, je gezondheid zowel  psychisch als fysisch hebben een invloed op je levenskwaliteit.
  • Je eigen waarden en normen, je opvoeding spelen hier ook een belangrijke rol in.
  • Hoe is jouw belevingswereld bij bepaalde probleemsituaties.
  • Leef je in het nu moment?

Zoals jullie weten (of nog niet:) ), probeer ik mijn artikels steeds te schrijven vanuit mijn eigen ervaringen. Die vaak ook voortkomen uit mijn opzoekingen en de theorie over een thema. Zo probeer ik dan zelf die informatie die ik gevonden heb, eerst zelf toe te passen. Hieruit komen dan mijn ervaringen en die wil ik dan delen met jullie.

Ben ik tevreden, heb ik levenskwaliteit? Ik durf te zeggen: ja ik heb levenskwaliteit. Ben ik daar bewust mee bezig geweest? Wel hierop is mijn antwoord: ik denk het niet. Doorheen de jaren met de diagnose van fibromyalgie te leven, heb ik veel geleerd toch eerder onbewust. Ik ben beginnen stil te staan bij de kleine mooie dingen in het leven. Met vallen en opstaan, zeker weten. Hoe ik nu in het leven sta heb ik te danken aan mijn fibromyalgie. Ja jullie lezen het goed; ‘te danken aan’. Door mijn beperkingen ben ik, ( zonder er bij stil te staan), aandacht beginnen te geven aan andere aspecten in mijn leven. Doordat ik nu al 7 jaar thuis ben heb ik tijd gekregen om leuke en waardevolle dingen te doen, rekening houdend met mijn lichaam. Ik heb de kans gekregen om vrijwilligerswerk te doen voor het palliatief netwerk West-Vlaanderen. Daar heb ik gezien dat ik ondanks mijn beperkingen nog veel kan doen. Al is mijn tempo van turbo naar slowly gegaan, heeft dat juist ervoor gezorgd dat ik die kleine dingen opmerkte. Voor mijn diagnose was mijn leven zo hectisch dat ik geen tijd had om daar bij stil te staan. Ik heb als alleenstaande moeder veel tijd gehad om mijn kinderen bij te staan in hun ups en downs. Ik heb mijn grote passie kunnen doen: lezen ( al vergeet ik de helft van wat ik lees). Zoals jullie kunnen zien op mijn blog, heb ik ook een nieuwe hobby gevonden: mijn instagram-foto’s, ik heb altijd een passie gehad voor koken, door aanmoediging van mijn dochters ben ik gestart met veel van mijn gerechten te fotograferen. Hierdoor ben ik nog meer beginnen lezen over gezonde voeding, wat natuurlijk ten goede komt van mijn klachten. Vooral mijn energieniveau is veel verbeterd, mijn pijn helaas(nog) niet. Hierover volgt een binnenkort een artikel. En last but not least: leven in het nu moment. Hierover heb ik al geschreven en kan je terugvinden bij: het nu moment. Maar dit is voor mij het belangrijkste in mijn levenskwaliteit. Gisteren een slechte dag kan zijn, vandaag een dag met weinig pijn en energie om leuke dingen te doen, maakt dat ik niet aan morgen denk want daar heb ik geen controle over.

Ik hoop dat levenskwaliteit ook in jullie leven aanwezig is, misschien bewust door de veranderingen in jullie leven sinds de diagnose, of eerder onbewust. maakt niet uit, als ze er is dan is het goed.

Als jullie bedenkingen hebben of vragen, mag je dit altijd via de blog doen of doe je het liever via mail kan ook, kijk dan even in contact.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Glas halfvol of halfleeg? Positief denken met fibromyalgie

source

Je kan er niet meer onderuit, overal krijg je teksten, spreuken en boeken te zien: ‘positive thinking’! Ik heb toch van die dagen dat mijn positief denken wel ver te zoeken is. Voor mij zijn dat die dagen dat ik tot niets in staat ben. Het lijkt dan alsof mijn lichaam er is, maar mijn wilskracht een dagje vrijaf heeft genomen. Dit is nu juist hetgeen mij bezig houd de laatste periode:

  • moet mijn glas steeds halfvol zijn?
  • mag ik van die dagen hebben dat mijn gedachten niet positief zijn?
  • wat te doen met mijn schuldgevoel als mijn gedachten somber zijn?
  • moet ik die dagen gewoon aanvaarden en me geen zorgen maken?

Het is vooral ook door een uitspraak van mijn oudste dochter: “mama”, zei ze onlangs “ jij weet altijd van iets negatief toch positief te maken”. Dit was de aanleiding voor mij om hierover eens na te denken of ik inderdaad zo in het leven sta. Ik denk dat ik nu voor mijzelf hier duidelijkheid heb in gekregen.

Mensen kennen mij  als een positief iemand die steeds de boodschap geeft: mijn glas is halfvol. Ik zou mijzelf ook niet anders willen omschrijven. Doorheen de jaren geconfronteerd te worden met veel beperkingen door mijn fibromyalgie, zijn er toch andere dagen dat het niet zo is. Vertel ik dit aan mijn omgeving? Neen, omdat ik daar dan ook geen zin in heb. Op die dagen hou ik mij rustig en hoop dan dat ik geen verplichtingen heb en dat ik alleen mijn dag kan doorbrengen. Toch had ik op deze dagen steeds weer terugkerende gedachten: ben ik nu een verbitterd persoon aan het worden?

Mijn brainstormen over wel of niet positief zijn heeft me nu geleerd dat ik best wel op deze dagen mijzelf mag zijn. Moet ik mij schuldig voelen als ik op die dagen, het glas half leeg zie? Neen, totaal niet. Als mijn lichaam, maar vooral mijn wilskracht het laat afweten, gun ik mijzelf te denken zoals ik me voel. Ik probeer nu die dagen te aanvaarden zoals ze zijn:  zwaar. Ik weet wel dat de andere dagen ik terug alles positief zie en ja hoor: mijn glas is halfvol. Het is de kunst om een evenwicht te vinden tussen die dagen. Mijn positieve energie zorgt er dan voor dat ik mijzelf kan opladen voor de zware dagen die onvermijdelijk zijn. Het vraagt te veel energie om op een slechte dag te piekeren of ik  niet negatief zal blijven. Aanvaarding is een deel van het proces als je te maken hebt met een chronische aandoening. Dat is nog steeds een werkpunt. Ik voel dat ik dag per dag hieraan nog moet werken.

Nog een laatste bedenking die steeds maar door mijn hoofd bleef gaan. Wat te doen met je filosofie ‘leven in het Nu Moment‘ waarover ik af en toe schrijf. Op de dagen dat mijn wilskracht lijkt weg te zijn, leef ik in het Nu Moment, stilletjes aanwezig zijn, ook dat is Het Nu moment. Ik geloof erin dat iedereen het recht heeft om een dag niet positief te denken, zonder schuldgevoel. Wetende dat de dag erna terug met vreugde wordt beleefd!

source

Is jouw glas steeds halfvol of halfleeg?

Bewustzijn, awareness

In mijn zoektocht naar informatie, teksten en nieuwe onderzoeken over fibromyalgie vond ik een filmpje op YouTube. Dit filmpje kan je onderaan terugvinden. De titel van het filmpje sprak mij direct aan! Awareness. Regelmatig vind ik filmpjes die zo triest zijn, met zo’n negatieve ondertoon dat ik er een beetje “down” van word. Het begin van het filmpje startte triest, maar dan kwam er kracht in voor, de positieve boodschap die het filmpje voortbracht vond ik geweldig.

Hoe leer je omgaan met fibromyalgie?

  • Geef niet op voor jezelf
  • Kennis is kracht
  • Leer terug van jezelf houden
  • Laat de woede los

De onzichtbare aandoening, wees de stem, verspreid het woord. Bekijk dit niet als een spirituele boodschap. Ik denk en geloof dat als wij er leren over praten en niet in stilte lijden, dat we vooruit kunnen geraken.

De keuze van dit filmpje is er gekomen na lang zoeken. Neem de tijd, het zijn maar 5 minuten, maar 5 belangrijke, inspirerende minuten. De muziek is van: Christina Aguilera, “The Voice Within”. Ik geef toe, ik ben ook een grote fan van deze zangeres. Een klein “madammeke met een grote stem“.

Ik hoop dat het jullie ook kan inspireren.

PS- Ik ben een beetje teleurgesteld dat er in het Nederlands niet erg veel te vinden valt. Het grote werk en dus ook de meeste onderzoeken worden in de USA gedaan.

Leven in het “Nu moment”, hoe ga ik daarmee om?

Op mijn blog heb ik af en toe als eens een post geschreven over “het nu moment“.
Nu is het ‘moment’ dat ik daar iets meer over wil schrijven.

Door geconfronteerd te worden met de diagnose van fibromyalgie voelde ik plots geen grond meer onder mijn voeten. Alles waar ik zo hard voor leefde moest ik één voor één loslaten. Waaronder mijn werk dat ik zo graag deed. Mijn beweging: trainen voor de halve marathon en actief zijn op alle vlakken. Plots was alles te veel, maar vooral de negatieve gevoelens die meester werden van mijn gedachten. Mijn toekomst zag er plotseling zo somber uit.

Tijdens die periode had ik van iemand de pocketversie ‘De kracht van het nu moment in de praktijk’ gekregen. Vanaf de eerste pagina’s had de schrijver mijn aandacht. Nadat ik dit gelezen had, begon mijn denkwijze in mijn  leven te veranderen. Mijn zoektocht naar meer te willen weten over deze levenswijze was gestart. Voor mij was het duidelijk: dit zou mijn manier van denken kunnen veranderen. Ik was er mij wel van bewust dat ik nog een lange weg te gaan had, maar ik had terug hoop!

In deze blog wil ik jullie meegeven wat ik er zelf mee doe en mijn samenvatting van alles wat ik erover gelezen heb. Leven met een chronische aandoening is zwaar, maar onze gedachten bepalen voor een groot deel hoe we ermee omgaan.

Enkele waarheden:

Leven in het ‘nu moment’ is het enige moment dat werkelijk bestaat. Niet gisteren, niet morgen maar nu. Het nu moment is er altijd geweest en het enige dat er waarschijnlijk altijd zal zijn.

Nu hoor ik misschien jullie denken: ja maar pijn of vermoeidheid is op geen enkel moment fijn. Juist, hier ben ik het helemaal mee eens. Maar laat ons nu even eerlijk zijn: het verleden kunnen we niet veranderen, de toekomst kennen we niet, dus… enkel in het nu kunnen we veranderingen aanbrengen. Onze gedachten zijn het enige dat ons ervan weerhouden om in het nu te leven. Vaak hebben we negatieve gedachten : onze pijn, vermoeidheid, ons hele lichaam dat op alle manieren ons leven wil dwarsbomen. Zou het niet fijn zijn als je deze gedachten kan sturen, meer nog zelfs bijsturen naar een positieve ‘mindset’? Je moet weten dat jij niet je gedachten bent, ze zijn gewoon een groot deel van je bestaan in je denkwereld. Jij alleen kan je negatieve gedachten een halt toe roepen. Het vraagt zoveel van je energie als je aan het piekeren bent over je toekomst, hoe je in het verleden dingen anders had kunnen doen. Ik heb nu ruimte gecreëerd  om mijn energie op een positieve manier te gebruiken.

Enkele tips die je kunnen helpen:

  • kies je tijd, ruimte en omgeving om hierover eens na te denken
  • focus je aandacht op het ‘hier en nu’, op hetgeen er rondom jou gebeurt
  • let ook goed op je ademhaling, voel hoe je ademt en ga iedere keer terug naar je ademhaling als je wordt afgeleid
  • zeg ‘stop’ tegen je gedachten’, die je negatieve gevoelens geven
  • laat je gevoelens, emoties toe als ze je aan aangenaam gevoel geven
  • oordeel niet over je gedachten, ook al heb je pijn. Aanvaard op dat ‘nu’moment je pijn
  • je hoeft niet alles te aanvaarden wat je over dit onderwerp leest, ga op onderzoek.
  • ervaar voor jezelf wat het met je doet
  • verwacht niet : dat plotseling alles beter gaat
  • geduld en oefening zal je een open geest geven die je kan helpen in moeilijke dagen

De volgende boeken hebben mij enorm geholpen om deze materie beter te begrijpen. Eckhart Tolle, de schrijver van deze boeken.

numomentboeken2

nu moment 1

“Make the present moment into your friend, not your enemy”

Wat zijn jouw ideeën & gedachten over het nu moment? Hoe probeer jij positief te leven?