Fibromyalgie en zelfzorg

image-2017-01-08-2

In mijn laatste artikel van 13 oktober 2016 (veel te lang geleden) had ik jullie geschreven over mijn verhuis. Voordat ik jullie over mijn Disney reis en mijn verhuis vertel, zou ik eerst over het onderwerp fibromyalgie en zelfzorg iets willen schrijven.

Een tweetal maanden geleden heb ik via mail, de vraag gekregen van Marianne of ik iets voor haar wou doen. Marianne heeft zelf fibromyalgie en ik veronderstel dat wij allen problemen hebben om ons bed op te maken. Zij heeft een oplossing gevonden, door een dekbedovertrek met rits te maken. Haar vraag was of ik een dekbedovertrek  met rits wou proberen en mijn ervaring hierover wou delen met jullie.

Nu jullie weten dat ik niet zomaar schrijf om mijn blog vol artikels te krijgen. Ik schrijf vanuit mijn ervaringen en ik dacht bij mijzelf “hier ben ik wel benieuwd naar”. Dus heeft zij mij een dekbedovertrek met rits toegestuurd. Nu was dit juist tijdens mijn grote verhuis, vandaar deze vertraging.

Nadat mijn bed in elkaar stond en ik had uitgepakt, heb ik het overtrek dan eindelijk kunnen gebruiken. Zoals jullie toch ook wel weten dat nu net de bedden van nieuwe lakens of overtrekken voorzien, niet zo eenvoudig is om dit alleen te doen. Maar nu kon ik iets nieuws uittesten, laat ik dat nu net zo graag doen, nieuwe dingen testen. 🙂

Ik heb dit dus alleen gedaan. Wat een leuke ervaring, gewoon de rits opendoen van het overtrek, je legt hem open en je dekbed erin. Dan gewoon de rits toedoen en ik was klaar.
Geen problemen om de hoek van je dekbed ergens in je overtrek te zoeken, het past er gewoon netjes in. Jullie mogen het weten, de overtrek met rits is terug gewassen en ligt er terug op. Dit is nu iets waar ik één van mijn dochters niet om hulp moet vragen.

image-2017-01-08-1

Bij fibromyalgie is het belangrijk dat we aan zelfzorg doen, wel deze overtrek met rits is een deel van mijn zelfzorg. Net zoals jullie op de foto’s kunnen zien, heb ik een elektrisch verstelbaar bed. Dit kan hoger aan het hoofeinde en ook aan de voeten. Als ik echt veel pijn heb dan vind je me wel eens terug in mijn bed. Dit is ook zelfzorg. Oké, de prijs van dit bed is meer dan een gewoon bed, net zoals het overtrek wel iets meer zal zijn dan standaard. Soms moet ik ook keuzes maken in wat ik aan comfort voor mijzelf kan verbeteren.

image-2017-01-08-1

image-2017-01-08-3

Ik ben heel tevreden over het uittesten van deze overtrek met rits. Waarvoor mijn dank aan Marianne om dit te kunnen proberen.Je kan een kijkje nemen op de webshop van Marianne, hier vindt je alle dekbedovertrekken terug met rits.

Advertenties

Fibromyalgie en uitstellen van plannen

pexels-photo-medium3

Het lijkt alsof de tijd is blijven stilstaan, of toch niet? Sinds maart heb ik niets geschreven en ik had zo veel plannen om dit wel te doen. Ik had jullie ook beloofd om te starten met mijn interviews, ook deze zijn nog steeds gebleven bij plannen. Hiervoor alvast mijn excuses dat het weer wordt uitgesteld tot ik er echt wel klaar voor ben.
Om even terug te komen op mijn titel van dit artikel, klinkt dit jullie niet bekend in de oren? Misschien is dit wel niet enkel een eigenschap van mensen met fibro, maar van de meeste mensen.Toch weet ik voor mijzelf dat ook deze keer fibro er alles mee te maken heeft. Het is niet fijn om dit te zeggen, maar de inspiratie om te schrijven was toch weer even (5maanden:() verdwenen. Toch dit is de realiteit met fibro. Mijn leven was plotseling weer zo hectisch en druk geworden dat ik amper nog tijd had om die dingen te doen die ik nu net zo graag doe: schrijven, lezen en af en toe gewoon niets doen. Mijn oudste dochter die terug naar huis kwam na 5 maanden Australië en mijn jongste volop aan het werken aan haar eindwerk en stages. Dit bracht natuurlijk de nodige stress mee en yep, mijn planningen werden aan de kant gezet. Stress en fibro gaan nu eenmaal niet samen, naar mijn mening. Mijn lichaam heeft dus weer gekozen om zware opstoten van pijn te geven, waardoor mijn hoofd er niet naar stond om ook maar iets neer te schrijven.

Wat ik wel heb kunnen plannen, is onze jaarlijks trip met de tent. Dit was nodig, kamperen geeft mij nog altijd rust, zeker als je in het midden van Het zwarte woud kan slapen. Ik ben er best wel trots op dat het ons nog lukt om alle voorbereidingen die kamperen met zich meebrengt kan waar maken. Ik doe dit steeds met mijn jongste dochter en zij helpt me fantastisch. Dit wil ik jullie toch meegeven dat je steeds moet afwegen om het wel of niet plannen van een vakantie te overwegen, zelfs met fibro. Ik hoor vaak van mensen die fibro hebben dat op reis gaan er voor hen niet meer in zit. Ik kan alleen maar mijn ervaring meegeven en het is niet altijd eenvoudig, maar hier komt goed plannen wel van pas. Ik heb er weer van genoten en zelfs nadien bij het bekijken van de foto’s heb je nog steeds de herinneringen.

 

Nieuwe uitdagingen, maar wat als fibromyalgie er een stokje voor steekt.

StrandZoals in mijn laatste artikel ik geschreven had: nieuwe uitdagingen, wat als fibro er een stokje voor steekt.Je kan het al raden, het stokje is er gekomen en wat voor één! Daarom even wat uitleg.Tijdens die periode heb ik enorm veel pijn beginnen krijgen ter hoogte van mijn zwevende ribben, aan mijn rechterkant. Deze pijn was onhoudbaar, dus naar de huisarts. Diagnose, vermoedelijk ontsteking van de tussenribspieren.

Ik dacht ja dat kan wel na de intensieve verzorging van mijn schoonbroer, samen met mijn zus, die spijtig genoeg dan ook thuis overleden is na die periode. Door de combinatie van dezelfde bewegingen en voortdurende emotionele stress heeft mijn lichaam een plaats gevonden die kwetsbaar was. Daarbij in de periode nadien nog vernieuwing van de meubels en de oude wegdoen en als alleenstaande moeder, kan je al volgen dat ik niet lief ben geweest voor mijn lichaam. Stevige pijnstillers en rustig aan doen was de behandeling. Na een maand geen resultaat, vooral was de pijn het ergst bij zitten en verspreide die zich naar mijn hele middenrif. Had ik nu toch juist die periode veel vergaderingen en vormingen, dus veel zitten. Zoals ik ben, toch mijn agenda gevolgd omdat het voor mij belangrijk was op psychisch vlak mijn gedachten te kunnen verzetten. Nieuwe afspraak bij de huisarts, bloedtesten, foto en echo van de longen en ribben. Toch blij te horen dat mijn resultaten goed waren, dus ik ben “gezond”, misschien toch een kleine bedenking: horen wij dit niet vaker:’ alles is in orde mevrouw, of mijnheer’.

Om dus dit lang verhaal toch proberen kort te maken, ik weet niet of het gelukt is. De situatie nu na bijna 3 maanden, verbeterd. Nog steeds pijn maar vaak al momenten van niet, enkel zitten en fysieke inspanningen geven terug pijn. Ik neem zo goed als geen pijnstillers meer. Ik heb nu een periode van rust ingebouwd, enkel mijn vrijwilligerswerk en natuurlijk mijn hobby’s; koken en mijn fotootjes voor instagram en terug lezen. Maar voor mij heel belangrijk: deze blog. Ik had zoveel zin om te schrijven maar die verdomde pijn (sorry moest er even uit) en dan de vermoeidheid en de Brain fog daardoor, is het mij niet gelukt.

Tot vandaag 🙂 en ik zou mijzelf niet zijn als ik jullie dit verhaal niet had meegegeven. De realiteit is nu eenmaal dat met een chronische aandoening er niets meer vanzelfsprekend is.
Het goede nieuws is dat ik toch verder ga met mijn uitdagingen en zeer snel, schrijf ik jullie mijn verhaal over: hoe ik ertoe ben gekomen om te starten met de interviews.

Lieve lezers, ik denk dat dit jullie allemaal overkomt en dat we juist hieruit kunnen blijven leren en aanvaarden. Voor mij is de les, blijven waakzaam zijn en  nooit wanhopen, vroeg of laat komt alles weer op zijn pootjes. Al zijn die met fibromyalgie soms wat wankel.

Wat ik mij wel vaak afvraag, hoe reageren jullie als er zo’n situatie zich voordoet en je weer geconfronteerd wordt met nieuwe pijn of een opstoot van pijn? Laat het mij gerust weten via de blog of via email. Fijne dag nog en vergeet niet te geloven in jezelf.

Gedachten met fibromyalgie, chronische pijn en vermoeidheid

Met de start van het nieuwe jaar heb ik een aantal gedachten, bedenkingen die ik graag met jullie wil delen.

Bron foto’s: van mijzelf in Boedapest, van mijn dochter Naomi in luchthaven Singapore

  • Waarover zal ik schrijven dit jaar
  • Als ik plannen wil maken, kan ik dan nog steeds in het NU moment verder blijven leven
  • Moet ik dan op dezelfde weg verder gaan zoals ik de laatste jaren heb gedaan
  • Hoe is mijn leven veranderd sinds ik bijna 8 jaar niet meer betaald werk heb gedaan
  • Wil ik toch nieuw uitdagingen aangaan, wetende dat mijn fibromaatje er een stokje kan tussensteken
  • Misschien is het safe om geen nieuwe dingen uit te proberen, maar is het dan ook nog leuk
  • Zijn er thema’s rond fibromyalgie, chronische pijn en vermoeidheid waar jullie toch graag eens zouden over lezen(waar je nog niets hebt kunnen over lezen)
  • Heb ik goede voornemens dit jaar
Ik denk dat mijn lijstje van gedachten nog best langer kan zijn, maar het moet nog gezellig blijven, nietwaar? Zoals jullie misschien al weten schrijf ik enkel als ik denk dat ik nuttigs kan meegeven aan jullie (hoop ik toch). Het afgelopen jaar was er weer ééntje dat kon tellen, dat is de grote reden geweest van mijn beperkt schrijven op mijn blog. Wat mij wel voldoening geeft is dat ik nog steeds alle dagen lezers heb. Ik mag zelfs zeggen dat mijn aantal lezers blijft stijgen( dus toch nuttig:)).
Dus ja lieve lezers ik zal met goede moed terug kunnen schrijven en ja hoor ik heb toch wel wat gedachten, ervaringen die ik wil neerschrijven. Het eerste nieuwe dit jaar zal zijn dat ik zowel professionelen, als mensen( zoals jij en ik met een chronische aandoening) zal interviewen. De interviews zullen altijd een verhaal hebben, een meerwaarde of een boodschap voor vooral mensen met een chronische aandoening. Natuurlijk hoop ik ook dat familie, vrienden deze filmpjes ook zullen zien.  Mijn bedoeling is om het interview te filmen en zal dit ook via Youtube online zetten. Natuurlijk zal je deze filmpjes op mijn blog kunnen zien. Indien een film niet mogelijk is voor bepaalde mensen zal ik het interview neerschrijven. Al denk ik dat het voor velen onder ons vlotter zal gaan als je het gesprek visueel kan volgen. Voor een eerste interview zijn de contacten al gemaakt. Maar vooraf zal ik eerst zelf schrijven hoe ik daartoe ben gekomen om dit te doen.Ik kan jullie alvast vertellen dat ik het zelf een nieuwe uitdaging vind die ik hoop te kunnen waarmaken, maar met fibro weet je maar nooit he.
Als jullie ideeën, vragen, opmerkingen hebben over wat ik al geschreven heb, vuur jullie vragen maar af. het kan via een reactie op dit artikel op via mail hanquetlinda@gmail.com

Hoe je leven boeiend te houden met een chronische aandoening, waardoor je vaak niet kan werken

Na mijn blog over brain fog is het heel rustig geweest, (in mijn hoofd alvast). Ik kwam er niet toe om te lezen, na te denken over mijn volgende blog en dus heeft deze blog op zich laten wachten. Mijn blog fibromyalgiedagboek is ontstaan om mijn ervaringen te delen en als ik er dus geen heb, schrijf ik niet. Ik probeer eerlijk te schrijven en volg mijn gevoel als het op het schrijven aankomt. Maar ok het thema van deze blog ‘hoe je leven boeiend te houden met een chronische aandoening waardoor je vaak niet kan werken’?

Zoals jullie misschien weten ben ik deze lente 7 jaar thuis (anders kan je even lezen bij personal) en heb niet meer gewerkt sindsdien. Vaak heb ik reacties gekregen dat ik wel veel tijd heb om leuke dingen te doen en in feite kan doen wat ik wil. Was dit maar waar!  Door mijn fibromyalgie kan ik helemaal niet doen wat ik wil en heb ik een hele weg afgelegd om te leren omgaan met deze aandoening. Deze ervaring kan je nalezen op mijn blog: niet genezen, maar zo aangenaam mogelijk leven met fibromyalgie. Toch merk ik dat veel mensen met een chronische aandoening het vaak moeilijk hebben om hun leven een invulling te geven, wanneer ze niet meer kunnen werken. Dit kan eender welke aandoening zijn, vanaf het moment dat je niet meer meedraait in de maatschappij als werkende kom je toch in een sociaal isolement terecht. Gelukkig kan ik zeggen dat ik daaruit ben geraakt, maar geloof me met vallen en opstaan. Hoe ik daar uiteindelijk ben geraakt wil ik even voor jullie samenvatten in een aantal belangrijke aandachtspunten.

  1. Bouw structuur in je dag-en weekplanning, hoe moeilijk het soms ook is:
    Ik weet dat dit moeilijk lijkt als je alle dagen geconfronteerd wordt met pijn, vermoeidheid en alle andere ongemakken. Structuur zorgt ervoor dat je dagen niet allemaal hetzelfde er gaan uit zien. Ik heb dagen, ik zou meer zeggen uren dat ik echt wel plan om inkopen te doen, poetsen, ontspanning en tijd voor mijn sociaal leven. Lukt het mij om altijd die structuur vol te houden? Ik zou geen chronische aandoening hebben als me dit wel lukt. Flexibiliteit hierbij is heel belangrijk. Als ik bv. extreem moe ben dat dan zal het een dag ‘van weinig actie zijn’, dan hou ik me bezig met mijn hobby’s, die niet veel energie vragen. Ik weet dat een nieuwe dag compleet anders kan zijn en dan volg ik mijn planning van de dag.
  2. Geef aandacht aan andere aspecten in je leven en niet alleen aan je aandoening:
    Dit klinkt misschien hard: ‘zijn wij alleen bezig met onszelf ?’ Probeer hier voor jezelf eens te kijken hoeveel tijd, of energie je aan je aandoening besteed? Hier bedoel ik dan mee, de negatieve aandacht wat heel normaal is. Als je die negatieve spiraal kan doorbreken, dan zal je merken dat je psychische ingesteldheid een andere beleving krijgt. Het is  nu eenmaal zo als de diagnose is gevallen en je er mee leeft je aandacht moet geven aan jezelf. Natuurlijk wel, je levensstijl is als ik het zo mag zeggen: het belangrijkste aandachtspunt in je leven. Er zijn nog zoveel dingen die we wel kunnen doen, waar we wel kunnen van genieten. Het zijn vast en zeker andere dingen dan die je vroeger deed, daar ben ik van overtuigd. Toch wil dit niet zeggen, dat genieten niet meer kan. Ik zou natuurlijk mezelf niet zijn, dat ik steeds op onderzoek uitga wat ik wel of niet leuk vind, dit is voor iedereen anders. Bekijk het als een uitdaging, wat zou je nog wel kunnen, waarvan je kan genieten? Bij mij is het sportieve op een heel ander tempo gekomen, de 10 km lopen en trainen voor de halve marathon zit er niet meer in. Ben ik daar triest om geweest? Yep , zeker weten en soms doet het nog pijn, maar als het weer mooi is en niet te warm kan ik toch alweer mooie stevige wandelingen maken en dan geniet ik. Mijn lichaam geeft op tijd aan: Linda je bent in overdrive aan het gaan, dus aanvaard ik dat en rust op een mooi plaatsje uit. Je kent misschien de woorden: geniet van hetgeen wat je nog wel kan en treur niet om wat je niet meer kan.
  3. Stilstaan is belangrijk, om dan weer door te gaan met je leven.
    Hier bedoel ik mee dat iedereen op een moment in het leven best mag stilstaan. Neem hiervoor je tijd, zorg dat je alleen bent (wat niet moeilijk is voor ons). Maak eens een balans op hoe je leven is verlopen en wat je valkuilen zijn geweest. Hoe ben je omgegaan met je diagnose, wat heeft dat veranderd in je leven? Vooral de balans maken van: wie ben ik ? Geloof me, best confronterend dat kan ik met zekerheid bevestigen. Hier zijn we vaak bang voor, om onszelf tegen te komen. Wat leer je daar dan uit? Hierover heb ik al eerder een thema geschreven: tijd voor verandering, mijn ervaringen over dit onderwerp. belangrijk is na het stil te staan weer voort te gaan met je leven zoals het nu is.
  4. Hou van jezelf:
    Als je een chronische aandoening hebt is dit vaak één van de eerste dingen die wegvallen in je zelfbeeld. Hoe kan je nog houden van jezelf als je zoveel niet meer kan? Wat ik ook ervaar is dat deze mensen ook vaak te kampen hebben met overgewicht. Logisch gevolg door verminderde immobiliteit, en zeker medicatiegebruik. Er is wetenschappelijk onderzoek nodig wat bv antidepressiva met je gewicht doen. Laat ons eerlijk zijn: wie heeft de diagnose van depressie niet gekregen, terecht of onterecht, dat laat ik in het midden. Ikzelf heb ook een zware depressie samen met mijn burn-out gehad en weet hoe de kilo’s traag maar stevig erbij druppelden. Hierover ga ik trouwens binnenkort een blog schrijven, over hoe ik die overtollige kilo’s kan verliezen, zeker lezen! Om even terug te komen op ‘houden van jezelf’, ik hoor vrienden met fibromyalgie altijd zeggen: in de spiegel kijken doe ik niet. Mag ik je een tip geven: ook jij hebt het recht om van jezelf te houden, ondanks je beperkingen.
  5. Vrijwilligerswerk, geeft een meerwaarde in je leven.
    Even kort vertellen , ik doe nu 3 jaar vrijwilligerswerk. Deze verandering in mijn leven heeft gemaakt tot wie ik nu ben en waarvoor ik sta. Na een jaar een therapie te volgen werd er gepraat over vrijwilligerswerk. Hierdoor ben ik op zoek gegaan wat mij zou kunnen boeien. Het moest wel een keuze zijn dat ik graag zou willen doen waar ik mijn kostbare tijd en vooral en energie zou in geven.  Al snel viel mijn oog op de palliatieve werking. Dit is een netwerk dat bestaat uit begeleiden van mensen die met een levensbedreigende ziekte hun laatste periode in hun leven willen doorbrengen met ondersteuning van professionelen en vrijwilligers. Het netwerk bestaat uit thuiszorg, dagcentrum en eenheid. Ikzelf werk in het dagcentrum en op de eenheid. Deze keuze is niet zo evident, door mijn vroeger beroep had ik al ervaring met deze situaties. Ik ben ervan overtuigd dat ervoor iedereen wel iets is wat je kan doen als vrijwilliger. Het belangrijkste is dat je buiten je gezinsleven ook nog iemand kan zijn. Is het nu voor dieren of mensen dit maakt niet uit, gewoon iets kunnen betekenen voor iemand anders dat is waar het om gaat, je nuttig voelen. Is het altijd even gemakkelijk als je een chronische aandoening hebt met een eigen wil? Zeker niet, maar geloof me je krijgt er zoveel voor in de plaats dat het draaglijk maakt. Dan val je weer terug op je structuur en moet je zorgen voor jezelf dat je nadien voldoende rust. Geef je voorstel aan je medisch adviseur en zij of hij zal dit zeker aanmoedigen. Wees niet angstig dat je het niet zal kunnen, zoek iets wat jou ligt en start met uren die haalbaar zijn voor jou. Evalueer na een periode en stuur bij waar het nodig is. Google is je vriend, 2 520 000 resultaten als je vrijwilligerswerk typt, dus keuze genoeg zou ik zeggen.

Ik kan je vertellen, het schrijven van deze blog was best wel boeiend. 1363 woorden tot nu best wel de moeite, daarom ook tijd om af te ronden. Ik ben echt benieuwd naar reacties, positief of negatief, bedenkingen bij deze blog. Laat maar horen.

Drink je mee?

Ik hou van koffie, thee, frisdranken en meestal in het weekend een porto als aperitief en natuurlijk een goed glaasje wijn (of twee) om de maaltijd compleet te maken. Toch ontbreekt er iets in mijn lijstje, namelijk: water. Meestal drink ik tijdens de week bruiswater maar verder vind ik het eerlijk gezegd niet zo lekker. “Water is gezond”! Och ja, je hoort het zo vaak en overal, zo vaak zelfs dat je er niet meer naar luistert.

Ik ben sinds een aantal weken van water leren houden. Misschien wel omdat ik het juist zo vaak kon lezen in de media, hoe belangrijk het wel is voor onze gezondheid. Maar zoals sommigen mij kennen, wil ik alles eerst zelf even bekijken waarom ik dan toch meer water zou gaan drinken.

Wat ik belangrijk vond zijn de volgende aandachtspunten:

  • Ons lichaam bestaat uit 60-70 % uit water, dus ons lichaam heeft water nodig
  • Water zorgt ervoor dat je afvalstoffen worden verwijderd
  • Het is niet omdat je geen dorst hebt, dat je lichaam geen water nodig heeft
  • Wanneer je te weinig water in je lichaam hebt geraak je gedehydrateerd en de gevolgen daarvan zijn:
  • Een eerste belangrijk signaal van gedehydrateerd zijn is: moeheid
  • Samen met het moe zijn is er ook nog eens hoofdpijn, die hoofdpijn kan vaak afkomstig zijn van een tekort aan water in je lichaam
  • Verminderde concentratie is ook een gevolg van tekort aan water
  • Mensen met fibromyalgie zijn vaak moe en sommigen hebben regelmatig hoofdpijn

Het laatste aandachtspuntje heeft mij doen nadenken. Ik hoor zo vaak “excuses” om geen water te moeten drinken: water is voor vissen, dan moet ik te veel plassen, het is maar saai om water te drinken.  Zo moeilijk kan het toch niet zijn om water te leren drinken. Het is zo simpel & goedkoop om een glaasje water te drinken.

Voor mij geen excuses meer en daarom heb ik gezocht naar handige tips en weetjes: hoe leer ik voldoende water drinken?

  • Bouw je water drinken rustig op, geef je lichaam tijd om zich hieraan aan te passen
  • Start iedere ochtend met het drinken van 2 glazen voor je ontbijt, want dit is het moment dat je lichaam het meeste gifstoffen bevat
  • Ik heb een brita-filter die ik gewoon bijvul aan de kraan, het is een model die aan geeft dat je filter moet vervangen worden. Deze filters kan je ook aankopen in Delhaize, eigen merk dus goedkoper, verder in alle grootwarenhuizen. Het voordeel is dat ik geen liters water meer moet kopen, dus uiteindelijk komt het qua prijs overeen. Nog een pluspunt is dat je die kan overal bij je kan zetten. Het lijkt misschien simpel, maar ik heb gemerkt dat mijn dochters en ikzelf nu veel sneller water inschenken. Het water is altijd fris omdat je regelmatig de kan bijvult.

Britafilter

(foto’s hierboven zijn niet door mezelf genomen, online gevonden )

  • Als je weg gaat, altijd een flesje water meenemen, want dit zijn vaak de momenten dat we weinig drinken gewoon omdat we het vergeten
  • Als je water drinken rustig opbouwt zal je lichaam zich hier aan aanpassen en moet je niet vaker naar toilet
  • Je urine is je barometer (buiten in de ochtend, vlak na het ontwaken) zou ze bijna kleurloos moeten zijn, dit is dan een bewijs dat je voldoende drinkt
  • Weet wel als je bepaalde voedingssupplementen neemt de kleur van van je urine anders kan zijn, dit kan je snel op het internet vinden
  • Ik had gelezen dat tijdens de eerste 3 weken je hoofdpijn en ‘het moe voelen’ erger kan worden. Dit heb ik echt ervaren, mijn hoofdpijn was soms zo hevig dat ik me ongerust begon te maken. Nu, 4 weken verder de laatste dagen geen hoofdpijn meer. Dat is toch super om dit zo te mogen ervaren. Mijn lichaam heeft als het ware een grote schoonmaak gehouden en dat is toch voor mij een belangrijk signaal dat ik veel te weinig water dronk
  • Een laatste tip: niet overdrijven want TE is nooit goed

water2 water4 Water5 water6
Ik drink na vier weken nu veel meer water en ik durf bijna te zeggen dat ik nu voldoende drink. Ik kan nu wel zeggen: het valt best mee en ik hou van water drinken!