Een dag uit mijn leven met fibromyalgie, Gedachten, vermoeidheid

Een dag uit mijn leven met Fibromyalgie, dag 2’

04D134D9-7BBA-4ADB-828D-4CF82A464626

Vandaag een dag die er één zou kunnen zijn zoals een andere, maar niets is minder waar. Zoals iedere dag sta ik op rond 7 u, alhoewel ik vaak al veel vroeger wakker ben, doordat mijn lichaam overal stijf aanvoelt. Ik maak het lunchpakket voor mijn dochter, dan de katjes hun ontbijt 🙂 en dat is het zowat. Meestal doe ik dan mijn afwas, want de avond ervoor heb ik die energie niet meer, vanochtend dus nog steeds geen energie om zelfs een afwas te doen. Ik heb dit artikel geschreven op de avond van de dag dat het helemaal niet goed met me ging. Nog nooit is me dat gelukt. Ik wou echt neerschrijven zoals ik me vandaag heb gevoeld, om de emoties nog te kunnen weergeven die ik gevoeld heb en nog steeds heb. Wel op mijn iPad, want zitten is te zwaar, mijn lichaam kan dat zelfs niet aan, dus weeral liggend op mijn zetel.Rond 8 u deze ochtend op de zetel beland en het is nu 21 u en ik lig er nog steeds op. Niets gedaan, mijn andere dochter heeft de afwas gedaan en als avondeten was het zoals ik het noem een ‘ noodrantsoen’, een pizza uit de diepvries. Je weet misschien dat koken mijn passie is, maar daar heb je toch wel energie voor nodig die ik vandaag niet ben tegengekomen.

Ik ben gefrustreerd en o zo moe, nog steeds na al die jaren kan ik de vermoeidheid niet begrijpen. Ik heb het gevoel dat dit een verloren dag in mijn leven is, of niet? Enerzijds wel want ik heb letterlijk niets gedaan, slapen en uitgeput op de zetel liggen, gewoon weg van de wereld. Zelfs met onze moderne Social media zou ik toch veel kunnen doen he. Geen concentratie, mijn armen doen pijn en voelen slap aan om zelfs maar een boek vast te houden, veel te vermoeiend. Dan maar tv zien, och te moe om het te volgen. Dus voelt deze dag voor mij alsof ik er zelfs niet was. Toch heb ik er proberen over na te denken, is dat wel eerlijk mijn uitspraak: ‘een verloren dag alsof ik er niet was’. Ik voel mij schuldig tegenover al de mensen die vechten tegen vreselijke ziektes waarvan ze zelfs niet weten of ze deze wel zullen overwinnen. Ik zou toch dankbaar mogen zijn want ik ben er nog.

Op dagen zoals deze komt de leegte in mijn hoofd en dan vraag ik mij af ben ik dat, of is dat iets in de hersenen dat geblokkeerd wordt? Ik kan zelfs niet zeggen dat ik negatieve gedachten heb, zelfs daarvoor is er geen energie. Soms wel een zekere angst, wat als deze vermoeidheid zou blijven?

Weet je ik denk dat hetgeen ik nu schrijf zeker herkenbaar zal zijn, voor mensen met Fibro en CVS en andere aandoeningen waarbij de vermoeidheid op sommige dagen de baas is. Maar de buitenwereld, hoe moet je dit kunnen uitleggen wat je overkomt? De uitspraken van: niet lui zijn, iedereen heeft wel eens slechte dag, een beetje wilskracht en dan lukt het wel. Geloof me lieve lezers, wilskracht daar ben ik mee geboren. Nu eerlijk gezegd die fase ben ik voorbij om aan iemand uit leggen hoe ik me voel op dagen zoals deze. De enigen waar ik geen uitleg aan hoef te geven zijn mijn dochters en zelfs zij vinden het zo moeilijk om te begrijpen. Morgen kan ik wakker worden en voelen dat de energie weer terug is, als ik maar goed luister naar mijn lichaam en niet te veel wil doen.

Dan kan ik nu terug komen bij mijn gevoel: is dit een verloren dag geweest? Toch grotendeels wel, maar mijn wilskracht heeft deze avond even gewonnen van mijn vermoeidheid. Anders had ik dit artikel nooit kunnen schrijven he.

Als je zelf een ervaring wil delen of een vraag hebt je weet mij te vinden bij contact.

Warme groet

Linda

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s