Grenzen verleggen, welke gevolgen heeft dit als je fibromyalgie hebt

image-2015-10-11 (2)Zoals beloofd ben ik terug, na minstens 3 maanden niet meer aan mijn blog te hebben gewerkt. Op familiaal vlak weer slecht nieuws gekregen en ik denk dat dit nieuws en onrechtstreeks andere stressvolle situaties het gevolg waren van mijn afwezigheid.
De titel van dit artikel heeft rechtstreeks te maken met mijn afwezigheid.

Hoe vaak horen we het niet? Baken je grenzen af, trek je grenzen…
Nu ik heb dus de laatste maanden mijn grenzen behoorlijk verlegd, op alle vlakken.
Ik die al zoveel jaren therapie heb gevolgd en dacht het wel te weten, geloof me de valkuil staat vlak naast je deur. Had ik dan niets geleerd op al die gespreksmomenten?

De laatste weken heb ik hier eens goed over nagedacht en denk weer wat bijgeleerd te hebben. Het is zo dat er in ieder van ons leven momenten en situaties zijn waarin je keuzes moet maken, die al of niet de juiste zijn. Er zijn in de zomermaanden situaties geweest waarin ik moest beslissingen maken , ik zou ze graag kort aan jullie willen uitleggen. Ik vind het belangrijk dat anderen kunnen lezen wat we nog wel kunnen en daar ook aandacht aan besteden.

Ik heb dus de keuze gemaakt om een ziek familielid te begeleiden van en naar verschillende ziekenhuizen. We hebben echt dagen in de wachtkamer gezeten en veel gepraat over zijn ziekte. Gaandeweg zijn alle resultaten duidelijk en staan we nu nog niets verder, erger nog, er kan niets meer worden gedaan. Het was vooral veel kilometers doen, wachten en nog eens wachten, maar vooral de rollercoaster in mijn hoofd die niet te stoppen was. Emotioneel ben ik daar zeer betrokken bij geweest en aanvaard ik nu de situatie, stap voor stap.

Mijn andere keuze was de vakantieperiode. Ondanks ik niet meer werk heb ik toch nog een vakantiegevoel als de zomer voor de deur staat. Eerst een citytrip met mijn oudste dochter naar Boedapest. Zij heeft talent om deze uitstappen te plannen en geloof me er stond veel op de planning. We hebben ieder moment van deze reis genoten, wat wil je met een dochter-moeder reis. We verbleven in een prachtig hotel met Welness inbegrepen. Gelukkig zijn we voor onze dag startte naar het zwembad, jacuzzi en ikzelf naar de sauna gegaan. Ontbijten bij Starbucks, onze favoriete plaats op deze planeet voor een lekkere koffie en ontbijt. Onze dag kon beginnen en we hebben prachtige plaatsen bezocht, maar ook veel kilometers gedaan. Dit heb ik 4 dagen lang volgehouden, de dag van aankomst om 5 u op en de dag van vertrek rond 22 u terug thuis. Ik hoef jullie niet te vertellen wat er de dagen nadien veranderde in mijn lichaam. Tijdens de reis nam ik alle dagen pijnmedicatie, want toen we vertrokken had ik al zoveel pijn. Na deze reis ben ik met deze medicatie weer gestopt en dit lukte ook.

Na deze reis enkele weken van rustig aan, alhoewel ik wel mijn vrijwilligerswerk nog had. Maar ik voelde me toch redelijk, de pijn was terug beter en mijn energiepeil was ook aanvaardbaar.

De tweede reis met mijn jongste dochter moest nog gepland worden. Zij heeft hard gewerkt in haar tweede jaar van haar Bachelor voedings- en dieetkunde en geslaagd over de hele lijn. Dan heeft ze een maand gewerkt, dus ik heb onze reis voorbereid. Met haar ga ik nog steeds kamperen en ja hoor dat lukt nog steeds. Dit jaar stond er een lange reis gepland. Ik heb haar ooit beloofd om naar Europark(Rust, Duitsland)  te gaan. Eén probleem dit is ongeveer 5 uur rijden van bij ons thuis. Dus een kampeerplaats gezocht in de buurt van Rust en het is Ettenheim geworden. Dat zou 6 u rijden zijn. We hebben de eerste dag een tussenstop in Metz gemaakt, kamer geboekt en de stad bezocht. De tweede dag naar de camping, het weer was prachtig dus rustig de tent gezet en alles uitgepakt. Daar zijn we 8 dagen gebleven en weer veel gepland, al moet ik zeggen dat ik nu momenten van rust inplande, dit was nodig. Op korte afstand waren er veel plaatsen te bezichtigen , enkel 1 dag langere rit gedaan en naar Bazel geweest, maar zeker de moeite waard. We hebben dan weer alles ingepakt en doorgereden naar Reims waar we overnacht hebben in een Apart-City hotel en dan ook weer die prachtige stad bezocht. Na 10 dagen terug thuis en was ik blij terug in mijn comfy-bed te kunnen liggen.

De maand september was rustig begonnen en ik dacht echt het rustig aan te kunnen doen, maar het is weer wat anders gelopen dan ik had verwacht. Operatie van de oudste haar wijsheidstanden zijn verwijderd maar met de nodige complicaties nadien. Ook was de realiteit er weer terug, mijn ziek familielid achteruit zien gaan. Emotioneel voelde ik weer die rollelcoaster in mijn hoofd. Fysiek, weer helse pijnen, nieuwe complicaties pezen die ontsteken. Terug pijnmedicatie om toch te kunnen blijven functioneren, want ik wou er zijn voor hen. Ik heb mijn dochters verteld dat ik voelde dat mijn draagkracht op een heel laag niveau stond en ik het gevoel had dat een crash van mijn lichaam dichtbij kwam. Ik heb dit alles tegen mijn dokter kunnen vertellen en neem nu medicatie om me wat af te remmen, hij weet dat ik dit even nodig heb.

Wat is nu de grote les die ik hieruit heb geleerd? Duidelijk zeker, geen grenzen gemaakt. Had ik de keuze? Jazeker, maar voor mijzelf is dit het moeilijkste in mijn leven. Vooral als er situaties zijn die ongevraagd op je pad komen. Ik had de vakanties anders kunnen plaan. Eerlijk, ik heb ervan zo kunnen genieten ondanks mijn pijn. Maar mijn mentale kracht had de overhand op mijn verstand, als ik het zo mag uitdrukken. Voor mijn kind en familie zorgen in deze tijden van nood kan ik niet veranderen daarvoor ken ik mijzelf te goed. Ok, ik heb meer medicatie genomen de laatste maanden, maar momenteel neem ik niets meer van pijnmedicatie enkel wat steun voor mijn rollelcoaster in mijn hoofd.

Zoals ik al eerder heb geschreven we zijn manager van ons eigen leven. Wel moeten we zorg dragen voor onszelf. Ik heb deze keuzes gemaakt en heb daar een prijs voor betaald. Mijn herinneringen van de reizen en de vele foto’s die geven mij kracht. Stap per stap komt mijn draagkracht terug en besef ik maar al te goed dat fibromyalgie een deel van mijn leven is geworden. Ik hou rekening met mijn grenzen, soms is de situatie nu eenmaal zo dat ik hier af en toe eens van afwijk. Ik besef dat dit gevolgen heeft. Voor mijzelf leg ik deze ervaringen in de weegschaal en als het positieve overblijft dan denk ik dat voor mij mijn grens even mocht open gezet worden.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s