Ons ego doet alles om te overleven

druppel ok

Al een hele tijd ben ik bezig met toch wel een boeiend thema: het ego, dat mij echt wel is beginnen interesseren. Ik wou zien of ons ego een impact heeft over hoe we denken en voelen over fibromyalgie. Welke plaats heeft dit in mijn leven gekregen? Wie ben ik? Ben ik een fibropatiënt of ben ik Linda die fibromyalgie heeft? Ik heb een hekel  aan etiketten geven aan mensen, geloof me wij doen niet anders, het is net alsof wij niet anders meer kunnen. Voor mij ligt dit heel gevoelig, ik heb eraan gewerkt om dit niet meer te doen bij andere mensen. Een aantal voorbeelden het is een dementerende (iemand met dementie), het is een kankerpatiënt ( iemand met kanker), het is een autist (iemand met autisme), het klinkt toch heel anders zonder dat label te krijgen. Nu ik ben een beetje aan het afwijken, want waar ik nu wil over schrijven is: heeft fibromyalgie een eigen leven , of blijf ik nog steeds Linda met…?

Zoals steeds wil ik schrijven wat ik geleerd heb over een onderwerp dat rechtstreeks verband heeft met mijn ervaringen. Zo wil ik het nu hebben over ons ego. Ons ego zegt wie we zijn, wat we voelen. Het ego is alles wat jou als persoon definieert. Het staat voor alles waar jij je als persoon mee identificeert en gelooft dat het ook zo is. Je geraakt eraan gehecht aan je ego onbewust maar je kan er iets aan veranderen. Wat heeft dit met fibromyalgie te maken? Wel onze gedachten over hoe wij denken over fibromyalgie, onze pijn, vermoeidheid en al de andere klachten dat is waar het nu juist om gaat. Wanneer je bv een identificatie geeft aan je pijn gaat het een deel worden van ons ego. Hier bedoel ik mee als fibromyalgie een eigen identiteit krijgt dan gaat het ook een eigen leven leiden. Je gaat je dan onbewust vastklampen aan je aandoening, omdat dit nu juist het meeste impact op je leven heeft gekregen.

Het ego heeft de eigenschap als het een identiteit heeft gekregen het die niet meer zal loslaten. Het ego wordt gevoed door onze gedachten en zo komen we dan in een vicieuze cirkel terecht. van pijn en nog meer pijn. Ok we hebben fibromyalgie, maar het mag ons leven niet leiden. Ik probeer nog steeds mijn eigen leven in handen te hebben, ondanks mijn aandoening. Wanneer mijn gedachten enkel negatief zijn over fibromyalgie en ik mijn dagelijks leven hierdoor laat beïnvloeden ben ik naar mijn gevoel niet goed bezig.

Ik weet dat mijn pijn echt is en ik weet dat mijn vermoeidheid echt is. Maar ik weet ook dat mijn gedachten over hoe ik erover denk bepalend zullen zijn hoe ik mijn leven toch kwaliteit kan geven. Ondanks dagen van enorme pijn probeer ik steeds met een objectieve kijk ermee om te gaan. Ondanks dat pijn een subjectieve beleving is. Toch moeten we objectief blijven: fibromyalgie is geen degeneratieve aandoening, onze spieren verzwakken maar worden niet beschadigd. Ik heb periodes dat ik mijn spieren verwaarloos en minder beweeg met resultaat dat ze weer verzwakken. Als ik dan terug de moed heb om te bewegen voel ik ze weer sterker worden. Ik laat fibromyalgie geen eigen leven leiden.

Ik weet dat het niet eenvoudig is om op deze manier te leren omgaan met je gedachten. Ik weet wel dat het voor mij een positieve levensstijl heeft gegeven. Ik hoor vaak hoe fibromyalgie op een negatieve manier je hele leven kan bepalen. Ik ben eerlijk en ik heb dit ook zo ervaren, door te leren van mijn fouten, mijn negatieve gedachten kan ik nu zeggen: ik leef en overleven is verleden tijd.

Steeds altijd welkom reacties over hoe jullie denken over dit thema.

Advertenties

3 thoughts on “Ons ego doet alles om te overleven

  1. D.L.S. 21 juni 2015 / 13:32

    Aan etiketten plakken kleeft niets goeds. Dat vind ik want hierdoor ga je juist zo leven naar… dát etiketje. Dit is nu juist wat er niet hoeft. Ik zeg dan ook: ben een mens met toevallig fibro (of wat nog meer) en niet ik bén fibro.
    Maar dit betekent nog niet dat de fibro geen plaats mag hebben in mijn leven, ook fibro moet je omarmen want anders wordt deze erger. Juist door fibro te negeren, geen plaats te geven, gaat ze harder zeuren.
    Ego of geen ego 😉

    Liked by 1 persoon

  2. fibromyalgieenfit 23 juni 2015 / 11:26

    Mooi beschreven! Bij mij heeft het even geduurd maar ik kan nu zeggen dat het me niet meer tegenhoud. Ik probeer alles, en gelukkig pakt dat vaak goed voor me uit. In dat vicieuze cirkeltje wat jij al noemde wil ik nooit meer belanden.

    Liked by 1 persoon

    • mylinda50 24 juni 2015 / 16:43

      Dank je wel. Knap van je dat je ondanks de pijn en vermoeidheid iedere dag als nieuw beschouwd. Dit is de enige manier om te leven en niet te moeten spreken van overleven. Nog een fijne week. Groetjes Linda

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s