Glas halfvol of halfleeg? Positief denken met fibromyalgie

source

Je kan er niet meer onderuit, overal krijg je teksten, spreuken en boeken te zien: ‘positive thinking’! Ik heb toch van die dagen dat mijn positief denken wel ver te zoeken is. Voor mij zijn dat die dagen dat ik tot niets in staat ben. Het lijkt dan alsof mijn lichaam er is, maar mijn wilskracht een dagje vrijaf heeft genomen. Dit is nu juist hetgeen mij bezig houd de laatste periode:

  • moet mijn glas steeds halfvol zijn?
  • mag ik van die dagen hebben dat mijn gedachten niet positief zijn?
  • wat te doen met mijn schuldgevoel als mijn gedachten somber zijn?
  • moet ik die dagen gewoon aanvaarden en me geen zorgen maken?

Het is vooral ook door een uitspraak van mijn oudste dochter: “mama”, zei ze onlangs “ jij weet altijd van iets negatief toch positief te maken”. Dit was de aanleiding voor mij om hierover eens na te denken of ik inderdaad zo in het leven sta. Ik denk dat ik nu voor mijzelf hier duidelijkheid heb in gekregen.

Mensen kennen mij  als een positief iemand die steeds de boodschap geeft: mijn glas is halfvol. Ik zou mijzelf ook niet anders willen omschrijven. Doorheen de jaren geconfronteerd te worden met veel beperkingen door mijn fibromyalgie, zijn er toch andere dagen dat het niet zo is. Vertel ik dit aan mijn omgeving? Neen, omdat ik daar dan ook geen zin in heb. Op die dagen hou ik mij rustig en hoop dan dat ik geen verplichtingen heb en dat ik alleen mijn dag kan doorbrengen. Toch had ik op deze dagen steeds weer terugkerende gedachten: ben ik nu een verbitterd persoon aan het worden?

Mijn brainstormen over wel of niet positief zijn heeft me nu geleerd dat ik best wel op deze dagen mijzelf mag zijn. Moet ik mij schuldig voelen als ik op die dagen, het glas half leeg zie? Neen, totaal niet. Als mijn lichaam, maar vooral mijn wilskracht het laat afweten, gun ik mijzelf te denken zoals ik me voel. Ik probeer nu die dagen te aanvaarden zoals ze zijn:  zwaar. Ik weet wel dat de andere dagen ik terug alles positief zie en ja hoor: mijn glas is halfvol. Het is de kunst om een evenwicht te vinden tussen die dagen. Mijn positieve energie zorgt er dan voor dat ik mijzelf kan opladen voor de zware dagen die onvermijdelijk zijn. Het vraagt te veel energie om op een slechte dag te piekeren of ik  niet negatief zal blijven. Aanvaarding is een deel van het proces als je te maken hebt met een chronische aandoening. Dat is nog steeds een werkpunt. Ik voel dat ik dag per dag hieraan nog moet werken.

Nog een laatste bedenking die steeds maar door mijn hoofd bleef gaan. Wat te doen met je filosofie ‘leven in het Nu Moment‘ waarover ik af en toe schrijf. Op de dagen dat mijn wilskracht lijkt weg te zijn, leef ik in het Nu Moment, stilletjes aanwezig zijn, ook dat is Het Nu moment. Ik geloof erin dat iedereen het recht heeft om een dag niet positief te denken, zonder schuldgevoel. Wetende dat de dag erna terug met vreugde wordt beleefd!

source

Is jouw glas steeds halfvol of halfleeg?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s